Blog


Jeroen Ouwerkerk

05-01-2015 15.36'

Blij in de herfst: Koffie, voorlezen en de sociaal makelaar.

Buiten is het echt herfst en er is geen enkele peuter die zijn moeder bereid heeft gevonden om naar het speelhonk te komen. Geen luisteraars dus voor voorlees omi Annelies. Ik haal koffie en stel Annelies voor aan Fien die als lid van de wijkraad en werkzoekende een ochtend met mij meeloopt. Annelies vertelt Fien over haar voorlezen aan de peuters. Dat begon ook met een kop koffie.

Een paar maanden geleden kwam Annelies op bezoek bij het Buurtbakkie op Griftsteede. We zaten naast elkaar en ze vertelde me dat ze opzoek was naar nieuwe dag invulling. Haar hondje was al een tijdje dood en het was nog steeds wennen. In onze gezamenlijke speurtocht naar wat ze zou kunnen doen blijkt dat ze knutselen met kinderen niks vindt. Het woord ‘voorlezen’ doet de ogen van deze gepensioneerde dame echter twinkelen. ‘Dat lijkt me erg leuk’ zegt ze.

 

Annelies heeft zelf geen kleinkinderen dus de peuters in het speelhonk geven haar de gelegenheid om toch voor te lezen. 2 weken na onze eerste ontmoeting heeft ze haar vuurdoop. Het is spannend en best lastig als blijkt dat 3 jarigen niet de hele tijd met hun aandacht bij het verhaal zijn. In de weken die volgen bouwt ze ervaring op en vind ze meer en meer haar eigen weg. Ze speurt de bibliotheek en onze boekenkast af naar leuke verhalen en plaatjes. Mijn collega adviseert haar een enkele keer waar het gaat om verhaallengtes, plaatjes en andere praktische zaken.

 

De kinderen vinden het leuk. Soms moet ze bij elkaar verzamelen, maar soms zitten ze ook al klaar en zijn ze er speciaal voor gekomen. Vol trots vertelt Annelies Fien dat ze het inmiddels zo leuk vind dat ze opzoek is naar andere plekken om voor te lezen. Ze is al naar het Nijntje museum geweest, maar daar mag ze alleen Nijntje voorlezen en dat vindt ze niet leuk. Nee, de volgende stap wordt een bezoekje aan de ouderparticipatie BSO bij haar om de hoek om te kijken of ze daar kan voorlezen. ‘Wie weet leidt dat dan ook tot nieuwe contacten in de buurt’.

 

Na het tweede bakkie neemt Annelies weer afscheid. Ze gaat lekker naar huis en bedankt me voor het feit dat ik haar een paar maanden geleden heb uitgenodigd om te komen voorlezen. Fien snapt dat dit mijn werk van activering en participatie zo leuk maakt. U leest de blog van een blij man.