Blog


Yvonne van Druten

09-05-2017 8.08'

Gewoon even in de wijk present met een kopje koffie en zonder een agenda

Met hernieuwde energie aan de slag. Uitgerust van een vakantie en even helemaal offline geweest. Tegenwoordig begin je dan als sociaal makelaar met het opstarten van je telefoon. Voor mijn gevoel slaat deze gelijk op tilt. Zeven Whats-app gesprekken met meer dan 100 berichten gemist. Twitter slaat 32 meldingen aan. Hé, dat is gek Facebook maar 2? Maar dat blijkt een illusie te zijn, die moet je namelijk updaten en ook dan poppen de berichten op. Over de mail wil ik nog niets zeggen, dat is gewoon zo’n lijst dat ik deze eerst sorteer in mapjes, waarna ik deze per thema kan behandelen. Als ik niet uitkijk zit ik een hele dag achter de computer zonder in de echte wereld aanwezig te zijn.

Gelukkig ben ik ook nog gewoon en mens en stap ik op mijn fiets en rijd ik naar de eerste vergadering. Bij het buurthuis aangekomen kom ik erachter dat deze gecanceld is. Als ik mijn Whats-app had gelezen dan had ik dit geweten. Dan eerst maar eens een kopje koffie met mijn collega die het ook had gemist. Gelukkig ben je in een buurthuis nooit alleen en al snel raken we aan de praat met de gastvrouw (vrijwilliger). Zij vertelde ons haar motivatie en waarom ze geen ochtenden meer kan werken. Niet omdat ze er om 8.00 moet zijn, maar omdat ze daardoor in de nacht vaak wakker wordt en een gebroken nacht heeft. Ook hebben we het nog over het belang van gezond zijn en blijven. Klaar staan voor een ander en goed voor jezelf zorgen. Gewoon heerlijk even in de wijk present met een kopje koffie en zonder een agenda.

Dit zou ik vaker willen of overkomt me dit vaker zonder dat ik me daar bewust van ben? Het antwoord komt eerder dan dat ik mij op dat moment realiseer. Een paar uur later wil ik het kantoor afsluiten om naar een afspraak te gaan. Maar voordat ik kan vertrekken mag ik nog drie vragen van buurtbewoners beantwoorden, een doorverwijzing naar het buurtteam en een doorverwijzing naar de organisator van een rommelmarkt. Terwijl ik wegfiets realiseer ik me dat het maar goed is dat ik een kwartier eerder mijn tas dicht ritste om zo op tijd bij de afspraak te zijn.

Wat is het moraal van dit verhaal?
Present zijn in de wijk doe je als sociaal makelaar op verschillende manieren. Vandaag was ik me er weer bewust van dat het binnen ons werk steeds weer opnieuw zoeken is naar de goede balans van online en offline communiceren. Want het échte contact en aandacht met mensen in de wijk is waar je het voor doet. Mijn collega die wekelijks een laptopvrije dag houdt... Misschien is dat toch ook iets voor mij?